Je bent een kind met twee gezichten
Iedere dag lever je een strijd
En meisje, ik zal je vertellen dat ik bang ben,
Want ik heb het gevoel,ik raak je kwijt

Het ene moment vrolijk, een spring in het veld
Het volgende moment driftig en word ik bang van je verbaal geweld.

ik wilde dolgraag begrijpen,ik doe serieus mijn best
Maar als het dan weer eens fout gaat denk ik, ik heb het verpest

Het doet pijn om te zien,iedere dag jouw strijd en hoewel ik het op die momenten niet voel blijf je toch mijn lieve mooie meid

Ik weet het,je kunt er niets aan doen en je doet erg je best,maar ik zal je zeggen het voelt als een test
Een test die ik niet ga halen,echt waar lieve schat het voelt als falen als ik je weer niet begrijp.

Echt waar mijn lieve meid ik doe echt mijn best
Maar soms is mijn accu leeg en kan ik het niet meer er zijn dan alleen maar tranen en het doet me dan zo zeer dat ik niet de mama kan zijn die jij nodig hebt.

We hebben nu de hulp en medicatie,maar het belangrijkste moet nog komen, de acceptatie
Accepteren dat je anders bent,je en onzelfstandige verdedigen tegenover iedereen
Samen gaan we die strijd aan, je bent niet alleen.

De adhd is onderdeel van ons gezin,zorgt voor veel verdriet. Proberen te genieten van de mooie momenten,al lukt dat niet altijd
Ik wil je zeggen je blijft voor altijd mijn lieve mooie meid