Sporen
Waar ze liepen in het natte zand
Maar ook in de droogte droeg ik hun schoentjes
In mijn hand
Omdat ze moesten lopen want ik had dat gedaan
Gaf ze hun natje en hun droogje
Droogde mijn handen af en waste ze
In hun onschuld
Schudde de druppels van hun tranen
Af in de wasbak
Waar al zoveel water was
Van alles wat ik bewaarde en nog steeds
Moeten ze lopen
En verder gaan