27-05-2002

Dag lieve Dennis,

Lang ben ik niet meer bij jou geweest,
Ben ik bang, verdrietig of is het 't feit dat jij hier ligt waar ik voor vrees.

Ik ben bang dat ik moet huilen,
Dat ik niet langer mijn verdriet meer kan verschuilen.

Dag in dag uit een grote glimlach op mijn gezicht,
Maar onder die glimlach zit iets wat werkelijkheid is
Een meisje wie verdrietig is en wie jou mist.

Ik ben nu hier en jij bent daar,
'T hele verhaal zit ook zo raar in mekaar.

Plotseling dood op een zaterdagmorgen,
Terwijl wij (de familie, vrienden) opstaan zonder zorgen.

Lig jij daar alleen en eenzaam op de waterkant,
Niemand meer om je heen alleen nog wat gras, riet en zand.

3 jongens hebben jou aan je lot overgelaten,
Diegene wie jou vond haalde hulp, maar helaas het mocht niet meer baten.

'T was al te laat je was al heengegaan,
Wij met onze gedachten "wie of wat heeft ons dit aangedaan"!

Niemand kan, wil of durft het ons te vertellen,
AUB doe het toch t is een kwestie vna een (anonieme) tip doorbellen.

T is alweer bijna 3 jaar geleden,
Wij leven ondanks alles in het heden.

ZOnder jou zal het toch moeten,
Zolang de waarheid niet boven water komt kan er niemand voor boeten.

Oot komt die dag dat is zeker,
Dan is er meer rust en voelen we ons iets beter.

De pijn en verdriet zal nooit helemaal weggaan,
Dat kan ook niet want jij blijft altijd voortbestaan!!!!

Dennis ik mis je

26-09-1981

30-10-1999

heel veel liefs je nichtje
"gitje"