waarom...?
Als ik aan je denk
prikken de tranen achter mijn ogen
Dan zie ik je lief gezichtje weer,
je zachte glimlach
Ik wil je aanraken,
je armen om me heen voelen
Ik wil getroost worden door jou
want bij jou voel ik me veilig
Zeg me dat je nog van me houdt
want zo kan ik niet verder
Het was zo verdomd mooi tussen ons
We konden het zo goed met elkaar vinden
Zo lang lief en leed gedeeld...
Ik kan maar niet begrijpen waarom je haar liet begaan
Waarom je me voor haar hebt laten staan
Tijd heelt misschien wel wonden
maar de littekens blijven bestaan...
Verdomme wat heb je me pijn gedaan!
En toch... ik mis je
prikken de tranen achter mijn ogen
Dan zie ik je lief gezichtje weer,
je zachte glimlach
Ik wil je aanraken,
je armen om me heen voelen
Ik wil getroost worden door jou
want bij jou voel ik me veilig
Zeg me dat je nog van me houdt
want zo kan ik niet verder
Het was zo verdomd mooi tussen ons
We konden het zo goed met elkaar vinden
Zo lang lief en leed gedeeld...
Ik kan maar niet begrijpen waarom je haar liet begaan
Waarom je me voor haar hebt laten staan
Tijd heelt misschien wel wonden
maar de littekens blijven bestaan...
Verdomme wat heb je me pijn gedaan!
En toch... ik mis je
Reacties op dit gedicht
| *..stik..*: | Zondag, oktober 17, 2004 21:41 |
| gevoelens zijn zoo tegestrijdig:( suc6!! xx |
|
| jezzica: | Vrijdag, juni 07, 2002 23:14 |
| je haat hem, en toch hou je van hem. Is echt moeilijk. Ik snap helemaal wat je bedoeld. Hopelijk gaat het snel weer wat beter met je.......enne.....succes morgen | |
Over dit gedicht
| Auteur: Natasja | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||