banneling
hoop is een stille dood gestorven deze ochtend
ik weet dat het artificiele een makkelijke spiegel biedt.
de neerval dezer dagen...mensen praten.
men verwijt me een gebrek aan levenslust
terwijl een zoveelste toekomstbeeld uiteenvalt
hoe zouden ze ook kunnen weten...
dat niet alle paden vastomlijnd zijn,
laat staan dat ze je tot een hoger niveau brengen.
de toekomst is een stille dood gestorven deze avond
toen de chaos een verstarrende uitwerking bleek te hebben.
In Hasselt waait de wind alarmerend.
materie wordt aanlokkelijk, maar ze hebben het over dingen die ze niet begrijpen
ongeacht de beloningen van een rijk verleden,
Is het verbazend hoe vlug een leven een herrinering wordt.
ik weet dat het artificiele een makkelijke spiegel biedt.
de neerval dezer dagen...mensen praten.
men verwijt me een gebrek aan levenslust
terwijl een zoveelste toekomstbeeld uiteenvalt
hoe zouden ze ook kunnen weten...
dat niet alle paden vastomlijnd zijn,
laat staan dat ze je tot een hoger niveau brengen.
de toekomst is een stille dood gestorven deze avond
toen de chaos een verstarrende uitwerking bleek te hebben.
In Hasselt waait de wind alarmerend.
materie wordt aanlokkelijk, maar ze hebben het over dingen die ze niet begrijpen
ongeacht de beloningen van een rijk verleden,
Is het verbazend hoe vlug een leven een herrinering wordt.
Reacties op dit gedicht
| Hugo Serwy: | Donderdag, mei 30, 2002 10:55 |
| Hoe hard ze het in Hasselt ook laten waaien, tegenwind krijgt ons niet omver! Goed geschreven! Groeten, Hugo. |
|
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, mei 30, 2002 03:25 |
| mooi A.ME | |
Over dit gedicht
| Auteur: A.ME | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 29 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||