De druppel
Mijn hart zit op slot
er komt niemand meer bij
Als je maar
vaak genoeg getergd wordt
Laat je je liefde
niet meer vrij
Niet voor een man
en ook niet het kind
Als je maar
vaak genoeg besodemieterd wordt
Maakt het je niet meer uit
wat een ander daarvan vind
Er lopen scheuren
meters lang
De muur is hoog
Nee, m'n hart weer openen
daarvoor ben ik
veel te bang
De pijn is hard
het verdriet te diep
Het was of vriend
of zoon
die bij mij
verharding schiep
Ik sta ermee op
en ga ermee naar bed
En ik betwijfel ten zeerste
of ik ooit weer
een stap der liefde zet
Reacties op dit gedicht
| september: | Woensdag, augustus 07, 2019 17:38 |
| Het gevoel van hart en liefde is prachtig maar ook breekbaar. Ik begrijp je gevoel Mamke. Hopelijk kan je hartgevoel door liefde weer in het ook mooie wat het kan geven openbloeien met jou. | |
| Clarice: | Maandag, augustus 05, 2019 23:19 |
| Begrijpelijk, ik hoorde het al meerdere mensen zeggen. Waar het uiteindelijk anders bij uitdraaide.. tijd brengt hopelijk raad. Gts Clarice | |
| Johny Donovan: | Maandag, augustus 05, 2019 13:49 |
| je zult het vinden dat geluk wanneer je hart opnieuw uitrukt! |
|
| Anneke Bakker: | Maandag, augustus 05, 2019 13:27 |
| Dat bewijst maar weer eens hoe blind de liefde is Mamke. Ik wens je veel wijsheid en sterkte toe. Anneke |
|
| teun hoek: | Maandag, augustus 05, 2019 12:21 |
| jammer joh , maar laat het over jekomen th | |
Over dit gedicht
| Auteur: Mamke | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 augustus 2019 | ||
| Thema's: | ||