Waar was je
waar was je
toen ik je nodig had
waar was je toen
je zou me altijd helpen, zei je
ik hoefde het
alleen maar te vragen
toen ik je om hulp vroeg
gaf je geen antwoord
waar was je
toen mijn jaren voorbijgingen
en het leven moeilijk was
waarom verdween je weer
toen ik dacht
dat ik je eindelijk
gevonden had
ik zal blijven zoeken
tot ik je gevonden heb
mijn acceptatie
tot ik accepteer
dat het is wat het is
niet meer
niet minder
toen ik je nodig had
waar was je toen
je zou me altijd helpen, zei je
ik hoefde het
alleen maar te vragen
toen ik je om hulp vroeg
gaf je geen antwoord
waar was je
toen mijn jaren voorbijgingen
en het leven moeilijk was
waarom verdween je weer
toen ik dacht
dat ik je eindelijk
gevonden had
ik zal blijven zoeken
tot ik je gevonden heb
mijn acceptatie
tot ik accepteer
dat het is wat het is
niet meer
niet minder
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Vrijdag, september 26, 2025 15:02 |
| vinden wij aanvaarding voor ‘t Aangezicht in het licht der velen vanaf dan de Ene, die ons hier verdicht. groetje, hans |
|
| Ineke Dijkhuis: | Donderdag, september 25, 2025 13:21 |
| Lieve Aquarel, Heel veel sterkte voor je moeder. En ook voor jou! Liefs, Ineke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Ineke Dijkhuis |  
|
|
| Gecontroleerd door: Ineke Dijkhuis | ||
| Gepubliceerd op: 25 september 2025 | ||
| Thema's: | ||