Bij het opruimen spullen vader geboren in 1913
Gevonden een oud komisch verhaal van vroeger
Overgenomen zoals het toen is geschreven met alle respect
Brief van een Belgische moeder aan haar zoon die in militaire dienst zit.
Lieve Sjefke
Even een paar regels om je te laten weten dat ik nog leef.
Ik schrijf deze brief langzaam omdat ik weet dat je niet snel kunt lezen.
Je zult het huis niet meer herkennen als je thuiskomt, we zijn verhuisd.
Onze buren hebben 18 kinderen, allemaal jongens, ze heten allemaal Jan behalve Frits.
Voor wat je vader betreft, hij heeft een andere baan met 500 man onder hem, hij maait het gras op het kerkhof.
Er was een nieuwe wasmachine in het huis toen we er in trokken, maar nu doet hij het niet meer.
Vorige week deed ik er 13 hemden in, trok aan de trekker en heb ze niet meer gezien.
Je zus Marie heeft vanmorgen een baby gekregen, maar ik weet nog niet of je oom of tante bent geworden.
Oom Jans is verleden week verdronken in een wiskeyvat in de brouwerij, een paar collega's probeerden hem te redden, maar hij vocht dapper terug.
We hebben hem gecremeerd en het heeft drie dagen geduurd voordat we het vuur geblust hadden.
Het heeft verleden week twee keer geregend, eerst drie dagen en toen vier.
Vandaag waait het zo hard dat één van onze kippen twee keer hetzelfde ei heeft gelegd.
Je neef, politieagent zoals je weet krijgt nu altijd een hond mee op patrouille, want volgens de commissaris weten twee meer dan één.
Nou tot vrijdag, dan haal ik je wel van de trein.
Je moeder
ps. Ik was van plan nog wat geld mee te sturen, maar ik had de enveloppe al dichtgeplakt.