Korte dagen
Korte dagen
*****
korte dagen glijden als schaduwen over het land
het licht trekt zich vroeg terug
alsof het even wil verdwijnen in een oude herinnering
de wereld ademt zachte wolken
een fluistering van rust die in de lucht blijft hangen
een kaars ontvouwt haar vlam
een stille gids die gedachten laat zakken
tot alleen warmte overblijft
de avond kruipt langs muren en ramen
een sluier die het huis in een kalm geheim wikkelt
binnen ontstaat een plek die niets vraagt
een kleine kring van vrede
waar elke adem een beetje lichter wordt
de nacht mag vallen
haar stilte wordt gedragen
en in dat zachte donker vindt de ziel een moment
dat nergens anders hoeft te bestaan
*****
christa
*****
korte dagen glijden als schaduwen over het land
het licht trekt zich vroeg terug
alsof het even wil verdwijnen in een oude herinnering
de wereld ademt zachte wolken
een fluistering van rust die in de lucht blijft hangen
een kaars ontvouwt haar vlam
een stille gids die gedachten laat zakken
tot alleen warmte overblijft
de avond kruipt langs muren en ramen
een sluier die het huis in een kalm geheim wikkelt
binnen ontstaat een plek die niets vraagt
een kleine kring van vrede
waar elke adem een beetje lichter wordt
de nacht mag vallen
haar stilte wordt gedragen
en in dat zachte donker vindt de ziel een moment
dat nergens anders hoeft te bestaan
*****
christa
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 11 december 2025 | ||
| Thema's: | ||