Ridderverdriet
Ridderverdriet
Aan het begin en niet aan het slot
was daar de ridder van het slot
helemaal verweerd
hij had zich verweerd
hij was ondertussen arm
en gewond aan zijn arm
droeg een kruis
en aan zijn kettinkje hing er eveneens een kruis
hij had nog wel zin
maar het had geen zin
hij voelde zich zo licht
bij dit schemerende licht
hij bleef nochtans in de zwarte sneeuw recht
en dacht ze hadden niet het recht
ze hadden zelfs geen punt
punt
het was geen fraude op grote schaal
en nam een appel uit de schaal
pakte daar ook zijn schrift
en schreef in eigen schrift
ik zal de draad weer opnemen
en ook de vloer opnemen
en op grote schaal
brak hij een schaal
zo is het gegaan
ze is weg gegaan
Aan het begin en niet aan het slot
was daar de ridder van het slot
helemaal verweerd
hij had zich verweerd
hij was ondertussen arm
en gewond aan zijn arm
droeg een kruis
en aan zijn kettinkje hing er eveneens een kruis
hij had nog wel zin
maar het had geen zin
hij voelde zich zo licht
bij dit schemerende licht
hij bleef nochtans in de zwarte sneeuw recht
en dacht ze hadden niet het recht
ze hadden zelfs geen punt
punt
het was geen fraude op grote schaal
en nam een appel uit de schaal
pakte daar ook zijn schrift
en schreef in eigen schrift
ik zal de draad weer opnemen
en ook de vloer opnemen
en op grote schaal
brak hij een schaal
zo is het gegaan
ze is weg gegaan
Reacties op dit gedicht
| Johny Donovan: | Donderdag, januari 08, 2026 15:06 |
| Opnieuw heel leuk gebracht | |
| M-Rose: | Donderdag, januari 08, 2026 10:08 |
| Sure het harnas roest na verloop van tijd as het geen goede dagelijkse onderhoudsbeurt krijgt. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Compostje |  
|
|
| Gecontroleerd door: Compostje | ||
| Gepubliceerd op: 08 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||