Fantasie
Ik verzin niets groots.
Geen kastelen, geen licht.
Alleen een plek
waar jij niet vertrekt.
Waar de deur niet zacht dichtvalt
maar open blijft uit gewoonte.
Waar afwezigheid geen geluid maakt.
Ik bouw die ruimte uit gemis,
laag over laag,
tot het niet meer snijdt
maar draagt.
Daar hoef ik niets te verklaren.
Geen sterke schouders,
geen “het gaat wel”.
Daar mag alles blijven liggen
zoals het viel.
Jij zit er zonder woorden.
Ik zonder vragen.
De tijd zonder haast.
En de werkelijkheid?
Die wacht buiten...
Zoals altijd !
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Donderdag, januari 15, 2026 15:21 |
| nabij zijn, dichterbij dan zicht je scherp kan stellen, stillerbij dan woorden laten horen, ja zelfs schijnt het zo vrij van tijd te zijn. groetje, hans |
|
| september: | Donderdag, januari 15, 2026 13:26 |
| Mooi Johny. Er zit veel gevoel in. Zoals ik het lees. En je schrijft er een mooi gedicht over of omheen. Knap. Het heeft zeker ook een mystieker laag | |
| wytske: | Woensdag, januari 14, 2026 15:11 |
| schitterend mooi | |
| wijnand.: | Dinsdag, januari 13, 2026 14:16 |
| mooi | |
Over dit gedicht
| Auteur: Johny Donovan |  
|
|
| Gecontroleerd door: Johny Donovan | ||
| Gepubliceerd op: 13 januari 2026 | ||
| Thema's: | ||