Alleen een kleine buiging
Alleen een kleine buiging
*****
onder een dunne laag winter
duwt iets wits tegen de kou
geen geluid
geen aankondiging
alleen een kleine buiging
naar het licht
sneeuwklokjes staan niet rechtop uit trots
maar uit herinnering
alsof ze weten
dat onder bevroren aarde
altijd iets wakker blijft
hun kopjes hangen
alsof ze luisteren
naar wat nog onder de grond beweegt
de lucht is nog koud
en de dagen nog aarzelend
en toch
tussen wit en wachten
breekt een zachtheid open
niet luid niet groots
maar genoeg om te geloven
dat zelfs in stilte
het begin al groeit
*****
christa
*****
onder een dunne laag winter
duwt iets wits tegen de kou
geen geluid
geen aankondiging
alleen een kleine buiging
naar het licht
sneeuwklokjes staan niet rechtop uit trots
maar uit herinnering
alsof ze weten
dat onder bevroren aarde
altijd iets wakker blijft
hun kopjes hangen
alsof ze luisteren
naar wat nog onder de grond beweegt
de lucht is nog koud
en de dagen nog aarzelend
en toch
tussen wit en wachten
breekt een zachtheid open
niet luid niet groots
maar genoeg om te geloven
dat zelfs in stilte
het begin al groeit
*****
christa
Reacties op dit gedicht
| september: | Zondag, februari 22, 2026 10:02 |
| Zo mooi.. zo teer.. en een mooi voelend gedicht. Ik maak er een buiging voor |
|
| spiritoffreedom: | Zondag, februari 22, 2026 07:59 |
| pareltje <3 | |
