Voel de pulsen van aarde

Alles blijft rustig
en toch voel je
in heimwee een teken
van smart in je hart.

Is het gevoel van het gemis
van verte in de hemel,
van de tijden van Adam en Eva
of is het iets anders?

Of voel je de smart van
nabestanden van de slachtoffers
die zich niet met gemis van
hun geliefden kunnen
verzoenen?

Je voelt de pulsen van de aarde,
zowel op vreugdevolle momenten
als bij verdrietige tijden.

Wij als mensen en zielhebbers
zijn niet los van elkaar,
enkel op sensibele momenten
voel je met hen mee.

09-04-2026

Geschreven door

Horizon01

Reacties op dit gedicht

Horizon01 vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Hans Winter:	Dinsdag, april 14, 2026 14:22
heimwee blijkt eens goed te doen in het ouder zijnde kleinen toevertrouwen, in aangedragen wijsheid eens al doorleefd gebleven. hans

Horizon01:	Vrijdag, april 10, 2026 15:25
Bedankt Wytske voor je aardige reactie.

wytske:	Vrijdag, april 10, 2026 11:27
Zo waar is dit, gevoelig

Over dit gedicht

Auteur: Horizon01
Gecontroleerd door: Horizon01
Gepubliceerd op: 09 april 2026
Thema's: [Heimwee] [Verwerking]