Uitgesloten
Ik voel me alleen
Ik voel me in het duister
gelaten door iedereen.
Ik hoor ze lachen,
Ik hoor ze roepen,
Ik hoor ze schreeuwen.
Maar niemand hoort mij,
niemand ziet mij,
niemand die op mij wacht,
niemand die om mij geeft.
Ik voel me opgesloten
in een cel
een cel van eenzaamheid.
Ik voel me zo alleen
Ik voel me in het duister
gelaten door iedereen.
Ik voel me in het duister
gelaten door iedereen.
Ik hoor ze lachen,
Ik hoor ze roepen,
Ik hoor ze schreeuwen.
Maar niemand hoort mij,
niemand ziet mij,
niemand die op mij wacht,
niemand die om mij geeft.
Ik voel me opgesloten
in een cel
een cel van eenzaamheid.
Ik voel me zo alleen
Ik voel me in het duister
gelaten door iedereen.
Reacties op dit gedicht
| Charlotte: | Vrijdag, juni 14, 2002 13:15 |
| Amai, zoetie! Kei schoon! Kzen er ni goe van. Kweet hoe dage u voelt mer weet 1 ding: kzal er altij veu ew zijn! dikke kus x_lottieke_x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: snookembuns | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||