waar het licht schijnt,
zijn de paden helder voor iedereen,
van het hartenlicht van geven om,
tot het uiterste besef vane beter dan,

Maanden geleefd in werk en dag,
alleen maar denkend om werken en wat men vermag.
in de cirkels van geven om,
gevonden in de sereniteit van stilte,
gekomen tot het besef,
soms is het beter alleen,

als die ander vele malen beter verdient,
dan de menselijke zelf,

waar de orkaan de stilte raakt,
waar warm licht vredig is in het oog van de storm,
soms is het beter dan
als je beseft hoe faalbaar een menselijk hart is,
in emoties en het dagelijks bestaan.

de kaarsen in de wind van het leven,
weerbarstig de warmte bewarend voor anderen,
door juist niet te dichtbij te komen.