Een gerucht van morgen
Een gerucht van morgen
*****
onder de rand van het spreken
liggen stenen die luisteren zacht
als schaduwwater zonder richting
een naamloos begin een spiraal
lucht draait in het oor van de nacht
oude vonken dalen stijgend cirkel op cirkel
een pad dat zichzelf tekent
naar binnen als naar buiten uit een droom
kamers verschuiven als adem
vensters nemen het licht terug
handen zonder huid houden iets open
dat geen deur meer is
nieuwe dromen het vel van de tijd
wordt dun tussen twee stiltes
zaait een gerucht van morgen
en alles wat nog niet bestaat
staat al te wachten in het onzichtbare
*****
christa
*****
onder de rand van het spreken
liggen stenen die luisteren zacht
als schaduwwater zonder richting
een naamloos begin een spiraal
lucht draait in het oor van de nacht
oude vonken dalen stijgend cirkel op cirkel
een pad dat zichzelf tekent
naar binnen als naar buiten uit een droom
kamers verschuiven als adem
vensters nemen het licht terug
handen zonder huid houden iets open
dat geen deur meer is
nieuwe dromen het vel van de tijd
wordt dun tussen twee stiltes
zaait een gerucht van morgen
en alles wat nog niet bestaat
staat al te wachten in het onzichtbare
*****
christa
Reacties op dit gedicht
| september: | Donderdag, juni 25, 2026 15:00 |
| Dan zou ik zeggen dat alles er al is ( of in wording) Prachtige gedragen mystiek ,♡ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: christina |   
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 juni 2026 | ||
| Thema's: | ||