Geluid, liefde of stilte
Geluid, liefde of stilte
De kracht die ons allemaal vervult
Die ons verbind en ook verwond
Leert ons soms in een ogenblik levenslang geduld
Door een woord verzwegen of geuit vanuit je hart door je mond
De onuitgesproken woorden blijven een echo
Terwijl dat wat niet gezegd mocht worden nooit verdwijnt
De illusie van een ego
De grootste ik stilzwijgend aangelijnd
Zo vaak zullen wij ze zoeken
En dikwijls tevergeefs gezocht
In de grote geesten en de diepzinnigste boeken
Droog papier spreekt niet de taal van harstocht
Maar het snijdt scherp
Met pijn die je voelen blijft
Als het lijdend voorwerp
Waarin je jouw verhaal in rode letters schrijft
En als je dan iets moet verkiezen
De stilte of het geluid en geraas
Besef dan dat je met beide kunt verliezen
Er zit weinig verschil tussen baas of dwaas
De stilte is meest pijnlijk
Waar ooit ons woord 6 letters had
Net zo waarschijnlijk
Je kunt niet verliezen wat je noot bezat
Woorden onuitgesproken
Klinken later
Het hardst in je hoofd en hart gebroken
En je ogen geven stil de grond water
Reacties op dit gedicht
| M-Rose: | Woensdag, september 30, 2026 15:59 |
| De kronieken van Pathos zijn nog altyd van een waardevolle levenswijsheid voorzien. = Klasse |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Pathos | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 september 2026 | ||
| Thema's: | ||