De onzin van de waan
Lege uren druipen langs de muren
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen in de regen
en stampen in waterplassen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder mijn stoel vandaan
Het maakte de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
ik probeer me te herinneren
wat jij bent vergeten
we drinken glazen vol heimwee
en worden sentimenteel
---
God, u heeft mensen geschapen
die nog erger zijn dan apen
ze voeren oorlog in uw naam
met de onzin van de waan.
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen in de regen
en stampen in waterplassen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder mijn stoel vandaan
Het maakte de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
ik probeer me te herinneren
wat jij bent vergeten
we drinken glazen vol heimwee
en worden sentimenteel
---
God, u heeft mensen geschapen
die nog erger zijn dan apen
ze voeren oorlog in uw naam
met de onzin van de waan.
Over dit gedicht
| Auteur: joepondro |  
|
|
| Gecontroleerd door: joepondro | ||
| Gepubliceerd op: 19 oktober 2026 | ||
| Thema's: | ||