Een vergetelheid, genaamd...
Stil, druk bezig niets doend,
maar toch wel,
schrijf ik onbewust je naam.
Ik retoucheer onze band,
die er geen is of was,
maar er zo toch één lijkt.
Want mijn vingers plagiëren jou,
jouw wereldse naam,
die je in mijn gedachten patenteerd.
Weinig verbindt mij met jou,
maar een illusie is gemaakt, een band,
hier op dit blad, je naam.
Doorstreept en onleesbaar,
niet langer in hartjes getooid,
ooit door dwaze verliefdheid gebracht.
Doorstreept, want ik was even vergeten,
dat ik jou vergeten was,
en de ware illusie is gekend.
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Maandag, juni 10, 2002 23:03 |
| *zachte zucht* de pijn geproeft hier van stilzwijgend verlangen .... Sheen |
|
| waterval: | Maandag, juni 10, 2002 17:35 |
| héél droef....maar héél mooi..... | |
| Hanneke Eirinn: | Maandag, juni 10, 2002 16:28 |
| droeflottig mooi Charly.. :( | |
| yowjo: | Maandag, juni 10, 2002 16:23 |
| 'k ben ontroerd, prachtig mooi liefs yowjo |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 10 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||