ONZICHTBAAR
tranen vallen
al is het niet zichtbaar
mijn tranen vallen
want de mist is terug
mijn hoofd is versleten
ik ben kapot
ik wil je vergeten
maar het gaat gewoon niet
waarom denk ik aan je
waarom geeft het me verdriet
mijn pa zit dan te zagen
maar hij ziet het niet
ik voel me ongelukkig
ik ben niet sterk genoeg
alleen
ben ik niets
niets is mooi
maar nu niet meer
niets is nu echt niets
ik voel ook niets
geen liefde
geen haat
ik voel gewoon niets
wat moet ik hier nog zeggen om te zeggen wat er scheelt
wat moet ik nu nog zeggen
ja ik ween ik ween nu met open ogen
want wie zou me zien
ik ben niets geworden
en zal er nooit meer zijn
al is het niet zichtbaar
mijn tranen vallen
want de mist is terug
mijn hoofd is versleten
ik ben kapot
ik wil je vergeten
maar het gaat gewoon niet
waarom denk ik aan je
waarom geeft het me verdriet
mijn pa zit dan te zagen
maar hij ziet het niet
ik voel me ongelukkig
ik ben niet sterk genoeg
alleen
ben ik niets
niets is mooi
maar nu niet meer
niets is nu echt niets
ik voel ook niets
geen liefde
geen haat
ik voel gewoon niets
wat moet ik hier nog zeggen om te zeggen wat er scheelt
wat moet ik nu nog zeggen
ja ik ween ik ween nu met open ogen
want wie zou me zien
ik ben niets geworden
en zal er nooit meer zijn
Reacties op dit gedicht
| ~ikketje~: | Zaterdag, juni 15, 2002 19:02 |
| mooi gedichtje, kvoel me t zelfde als jewilt praten voeg me ma toe op msn of meel maar knuf ~ikketje~ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: £lfje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 15 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||