Tand des tijds,
Ik zet mijn kiezen in het stof,
dat ooit was,
en weer tot stof geworden is.
Vuur gaat op in rook,
en wat ervaring zou zijn,
valt in herhaling.
Stof was, en is,
altijd al geweest,
en wat gebeurt, is acclimatisatie.
Reacties op dit gedicht
| Hanneke Eirinn: | Zondag, juni 16, 2002 23:53 |
| hmm Charly is zo down.. maar herhaling is te doorbreken liefie.. so cheer up!!:) | |
| Spetter&co: | Zondag, juni 16, 2002 14:24 |
| aanpassings syndroom charles pf wat een duur woord waar hebbie dat gekoch |
|
| free: | Zondag, juni 16, 2002 12:59 |
| goed beschouwd is alles een herhaling....repeat repeat wissen en terugspoelen.... liefs free |
|
| gunther vandenberghe: | Zondag, juni 16, 2002 12:14 |
| rationeel gedicht ontnuchterend oog in oog zet hier kleur bij en je hebt een boodschap knap gedaan |
|
| MayadeBij: | Zondag, juni 16, 2002 12:03 |
| Ik zet mijn kiezen in een lekker broodje honing, de rest gaat vanzelf wel aan me voorbij. Daarna zet ik mijn kiezen in een flinke borstel smokers tandpasta, en daarna in het festival hier om de hoek. Fijne dag voor je Charly! | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||