Utopie,
ik ben de utopie
van jou en mij
ik heb je geboetseerd met Liefde
tot Liefde
tot het chaotisch meer
waaruit God de wereld schiep
ik heb jou ontschapen
tot mij
ik heb je van je vlees ontdaan
opdat je zou worden
wat mij de hand opent
en de regendruppels opvangt
in een belichaamd bassin
om mijn dorst aan te laven
ik ben de renovator
van jou
die je herbouwt
tot ons
ons, de utopie die ik ben,
en waar jij nooit zal komen
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Zaterdag, juni 22, 2002 23:36 |
| allemachtig ... pfffffft onaardse schoonheid ... in bewondering, Sheen |
|
| Koelemij, Harold: | Zaterdag, juni 22, 2002 21:30 |
| charly wanneer mag ik een avond gewoon op mn stoel zitten kannone waar haal ie ut vandaan sjappo een topstuk Har (::) |
|
| soesa: | Zaterdag, juni 22, 2002 18:08 |
| poeh wat schitterend mooi zeg! Echt mega goed! Kus | |
