ZE HEBBEN HET GEVRETEN
ze hebben het gevreten
je glansde en
polijstte niet
maar brak en
hakte stukken
overbodig tot
een vuur
Je smeedde
woorden tot
een taal uit
ongenaakbaar staal
door het vlechten
van metaal
koud en hard
of gloeiend heet
uitgewalst tot
strofen met
gevoel, de diepe
glans van warmte
je zinnen
kaalgeslagen
en gewet door
het verleden
snijdt heden
door de strot
ze hebben
het gevreten.
wil melker
29/06/2002
Reacties op dit gedicht
| charly: | Zaterdag, juni 29, 2002 12:11 |
| één om niet te vergeten, toch, graag gevreten, |
|
| free: | Zaterdag, juni 29, 2002 11:57 |
| het lijkt mij een zware operette.... mooi geschreven liefs free ~(O)~ |
|
| Jo Aelmans: | Zaterdag, juni 29, 2002 11:35 |
| Ook een prettig weekend, Wil! ;-)) Jo. ;o)x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||