hoe durven ze
Daar zit je dan,
niet wetend of het wel of niet kan.
Zo klein en onschuldig,
De pijn die je voelt.
Hoe durven ze het te doen,
Zo klein wezentje.
Het bloed stroomd langs je been,
je weet er niet mee waarheen.
Het is maar doktertje spelen,
en met vader en moedertje moegen we alles samen delen.
Je weet niet beter je krijgt de liefde,
al zo denkend o lieve kleine meid.
Wachtend tot het weer bebeurt,
als klein meisje wordt je verkracht.
Niet wetend wat er gebeurt,
tot dat je groter bent.
Dan stort je wereld in,
je bent verwond van buiten en van binnenin.
Waar moet dan heen,
je voelt je heel alleen.
Reacties op dit gedicht
| -broken-: | Dinsdag, september 05, 2006 20:08 |
| héél mooi gedicht maar tog zo triest zo vreselijk voor je héél veel sterkte meis liefs -xxx- |
|
| ~~~eilahtan~~~: | Dinsdag, september 05, 2006 11:16 |
| dit raakt vreselijk meid hoe je dit hebt verwoord blijf je therapie volgen lieverd dikke knuf nathie | |
| anneke van dijk: | Dinsdag, september 05, 2006 07:38 |
| besef vooral dat jij (dat kleine meisje in jou) hier geen schuld aan hebt; langzaam maar zeker zul je leren via therapie dit een plekje te geven en te verwerken liefs, namasté, anneke |
|
| Reiger: | Dinsdag, september 05, 2006 07:05 |
| Pijnlijk voelbaar.... | |
| Roland Hainje: | Dinsdag, september 05, 2006 03:18 |
| Tulp, ben het van harte met flores eens;) knuff, xx Ro |
|
| flores: | Dinsdag, september 05, 2006 02:18 |
| Een stilte en een roep om dit een plaats te geven!!!!! (........) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2006 | ||
| Thema's: | ||