Zijn eerste schooldag.
De spanning was vandaag te snijden voor oma en voor mij.
Wat was toch die vakantie, dit jaar weer snel voorbij.
Wij samen naar het klasje met onze jongste spruit.
Wij bleven langzaam achter maar hij liep fier vooruit.
Er ging een wereld open, hij was geen kleuter meer.
Een spijtig eind, een pracht begin en toch deed het mij zeer.
Want visjes vangen in het park rond hangen en dromen langs het meer.
Dagen verslijten met steentjes smijten, die tijd, die komt nooit weer.
Ach, niet meer treuren het moest gebeuren, het wiel des tijds raast snel voorbij
Ik zal nu proberen jou iets bij te leren van sommetjes tot geleerde schrijverij.
Doch die schoolse taken kan jij zelf wel maken, je bent slim en je leert zo snel bij.
Maar wie kan mij genaken, om van jou een man te maken, want die levenswijsheid heb ik in mij.
Geen aardrijkskunde, biologie, noch algebra of geen chemie is zo belangrijk in je leven
Dan de wijsheid die een oude opa jou mee kan geven.
Rovago