verlies van een kind 4
Het maakt me verlegen
en zo radeloos.
Zo'n dood stil kind
het is er wel en niet.
Kan iemand het zeggen
wat je eigenlijk ziet.
Het is niet meer hier op aarde
zo klein en sprakeloos.
Als nu toch eens de
dochter liet herleven.
En dat het kind
na haast onmerkbaar beven.
Dan de ogen opsloeg
naar Hem de hand uitstak.
De Heiland komt
die alles nieuw zal maken.
Zal ook dit kind voor
eeuwig doen ontwaken.
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Vrijdag, september 22, 2006 22:11 |
| Heel mooi geschreven lieverd..... Dikke kus, liefsliefs....switi lobi |
|
| dichterlezer: | Vrijdag, september 22, 2006 21:43 |
| ik vind het heel erg zielig en toen ik het las begon ik tehuilen ik kon er niet zo veel meer tegen ma ja jij meschien ook niet dus | |
| hiljaa: | Vrijdag, september 22, 2006 21:34 |
| sterkdroef! knufleifs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 september 2006 | ||
| Thema's: | ||