Weten al de azen
weten al de azen
het regent nu
maar in de
warme zon
zie ik je staan
oogt blikken die
het rood weerkaatsen
nee het is geen schrikken
wij weten al de azen
je opent me
ik stamp het licht
van alle plassen dicht
met rode laarsjes aan
jij laat me gaan in
spelen als een kind
alleen jouw liefde
droogt mijn blonde haar
wil melker
03/11/2007
Reacties op dit gedicht
| fortuna: | Zondag, november 04, 2007 14:37 |
| prachtige poezie, vooral de eerste en laatste strofe. Liefs |
|
| Quicksilver: | Zaterdag, november 03, 2007 22:44 |
| ontroerend mooi geschreven... liefs, knuffels Dicky |
|
| ela: | Zaterdag, november 03, 2007 18:13 |
| Jij met rode laarsjes aan dan nog zal men je waarderen. ela |
|
| hiljaa: | Zaterdag, november 03, 2007 10:52 |
| dit droogt tranen knufliefs--hiljaa-- |
|
| verhavert: | Zaterdag, november 03, 2007 10:42 |
| mooi, mooi, mooi liefs tine |
|
| maria : | Zaterdag, november 03, 2007 10:22 |
| ontroerend mooi... liefs, maria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 03 november 2007 | ||
| Thema's: | ||