Ochtendimpressie
Ochtendimpressie
Achter mij ontwaarde ik een gekraak
ik luisterde en keek om
zag het meisje met de fiets
een oude versleten fiets
Des te ouder de fiets
des te jonger was het meisje
ze was bruin getint en lachte vriendelijk
wat het ellendige gekraak verzachte
Toch riep ik om de ketting te laten smeren
‘door wie?’ riep ze terug
door uw papa
ze antwoorde me in het voorbijrijden
‘Ik heb geen papa meer’
krakend reed het meisje verder
steeds verder en nu is ze weg
maar nog steeds hoor ik het gekraak in mijn oren…
Achter mij ontwaarde ik een gekraak
ik luisterde en keek om
zag het meisje met de fiets
een oude versleten fiets
Des te ouder de fiets
des te jonger was het meisje
ze was bruin getint en lachte vriendelijk
wat het ellendige gekraak verzachte
Toch riep ik om de ketting te laten smeren
‘door wie?’ riep ze terug
door uw papa
ze antwoorde me in het voorbijrijden
‘Ik heb geen papa meer’
krakend reed het meisje verder
steeds verder en nu is ze weg
maar nog steeds hoor ik het gekraak in mijn oren…
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Dinsdag, juni 02, 2026 13:53 |
| net te snel weg om toe te roepen ‘en ik dan...' zomaar tot beider kleine schik. hans |
|
| september: | Vrijdag, mei 29, 2026 10:57 |
| Ook triestig ontroerend blijft het bij | |
| september: | Vrijdag, mei 29, 2026 10:56 |
| Mooi mijmerende impressie Compostje | |
Over dit gedicht
| Auteur: Compostje |  
|
|
| Gecontroleerd door: Compostje | ||
| Gepubliceerd op: 28 mei 2026 | ||
| Thema's: | ||