Ik heb je lief gehad

Ik heb je lief gehad
zoals de wind de bladeren kust —
niet om vast te houden,
maar om mee te bewegen
op de adem van de lucht.

Je kwam als stilte
na een lange storm,
en even voelde ik
dat ik thuis was.

We hebben elkaar gedragen,
niet altijd zacht,
soms in de schemer
van wat we niet begrepen.

Ik liet je los
zoals water de kust verlaat —
niet uit afscheid,
maar omdat blijven
niet meer stromen kon.

Er bleef iets achter,
een subtiele afdruk
van onze namen in het zand,
tot de wind ze zachtjes wegblies.

Soms hoor ik je nog
in het lied waarop we dansten,
in een geur die voorbijwaait,
in een stem die niet de jouwe is.

Aan jou denken
doet geen pijn meer;
het is een stille warmte,
een liefdevolle herinnering.

Want ik heb je lief gehad,
ik heb je nog steeds lief —
ook al zie ik je nooit meer,
onze liefde verdwijnt niet,
zij blijft.