Haar eerste liefde
 
Het is een zwoele zomeravond. Ze zit op het bankje voor het huis en luistert naar de avondgeluiden. De buurman maait het gras met zijn elektrische grasmaaier, in de verte blaft een hond. Uit een open raam klinkt muziek, een vioolconcert.
Zoals altijd op dit soort avonden gaan haar gedachten terug naar de tijd toen ze voor de eerste keer verliefd was, inmiddels al heel wat jaren geleden. Ze was veertien jaar en verschrikkelijk verliefd op een jongen uit haar klas. Hij was enorm populair en zij was heel erg verlegen. Hij zag haar niet staan en was altijd omringd door meisjes, die hem bewonderend aankeken. Zij stond dan op een afstandje ernaar te kijken.
Er zou een musical opgevoerd worden, als afscheid van het schooljaar. Wat ze nooit verwacht had, zij en de jongen kregen allebei een hoofdrol. Ze moesten op een bepaald moment hand in hand lopen, zij dolgelukkig en verlegen, hij stoer en onverschillig. De musical was een groot succes, maar tussen hen veranderde er niets.
Na hun schooltijd gingen ze ieder hun weg. Ze studeerde voor kinderarts in een andere stad en wat hij verder ging doen, wist ze niet. Ze had af en toe een relatie, maar het werd telkens niets. Soms dacht ze aan haar eerste liefde en hoe het met hem zou gaan.
 
Op een dag krijgt ze een brief van haar oude school. Er wordt een reünie georganiseerd in de zomer en ze nodigen haar uit om die bij te wonen.  Als ze van plan is om te komen, moet ze een formulier invullen en dat terugsturen. Ze aarzelt even, maar besluit om te gaan. Misschien is hij er ook en hoort ze dan hoe het met hem gaat.
Als de bewuste dag is aangebroken kleedt ze zich zorgvuldig. Bij haar school aangekomen ziet ze veel vroegere leerlingen en leraren. Allemaal ouder geworden, maar de meesten herkent ze moeiteloos.
Opeens ziet ze hem! Ook ouder geworden, maar nog steeds populair, want hij staat in een kring van vrouwen, net als toen.
Maar nu ziet hij haar wel! Hij verlaat de kring en komt naar haar toe.
‘Hoi, hoe gaat het met je?’
Ze kan even geen woord uitbrengen, maar dan vertelt ze dat ze kinderarts is en een eigen praktijk heeft. Hij is leraar tekenen geworden. Ze herinnert zich dat hij vroeger al zo mooi kon tekenen en altijd hoge cijfers haalde.
Hij begint te praten over de musical waar ze samen in meespeelden. En dat hij haar altijd aardig heeft gevonden, maar dat niet durfde te zeggen. Ze weet niet wat ze hoort en durft hem nu te vertellen dat ze jarenlang verliefd op hem is geweest. Er is geen spoor meer van haar verlegenheid. Ze blijven de rest van de dag en avond bij elkaar. Ze praten, dansen, praten weer. De avond is zwoel, ze lopen door de tuin, die romantisch verlicht is. Ze raken niet uitgepraat en spreken af om elkaar de volgende dag weer te ontmoeten. Als de reünie is afgelopen, lopen ze hand in hand de zaal uit. Vanaf die dag zien ze elkaar bijna dagelijks en een jaar later zijn ze getrouwd. En dat zijn ze nog steeds.
Elke zwoele zomeravond denkt ze eraan hoe haar leven gelopen is. Ze hoort dat haar man haar roept. Hij komt lachend naar haar toe en zegt dat hij dit keer precies weet waar ze aan denkt. Hij is die zomeravond op de reünie ook niet vergeten, de avond dat het voor hen echt begon.