een wereld die was 

stilte wordt voelbaar

als de verre geluiden

van een wereld die was

zijn verdwenen

ineens fluistert gras

spreken struiken

hun dialoog met de wind

hoor blaadjes zacht wuiven

in deze enclave van rust

is nog plaats voor het

kreunen van oude kastanjes

behangen met donkergroen loof

kom we gaan weg uit

de kakafonie van de wereld

terug naar het sprookje

van voelbare stilte en rust 

wil melker

08/10/2013