eerst nog dicht bij elkaar liggend
in ellipsvormige lijnen de knoppen
rijmrijp bedreigd op twijgen
als witte tot rooskleurige uitstulpingen
trapsgewijs om de vrucht
naar buiten openvouwend
als fonkelende weerschijn
van vallende sterren
bij het binnendringen in de atmosfeer
de vorm van kimono’s tonend
in prachtige kleurnuances
zoals tussen klimop en jouw garderobe
die ik, zoals steeds, in mijn handen begraaf
lijkt het alsof dor borstelig stadsgroen
zich snel iets vrolijks overgooit
omdat het eindelijk lente is
en heel uitbundig leven in de harten
sunset 18-05-2018